دعاى 32 ( وَ كانَ مِنْ دُعائِهِ عَلَيْهِ السَّلامُ بَعْدَ الْفَراغِ مِنْ صَلاةِ اللَّيْلِ لِنَفْسِهِ فِي الْاعْتِرافِ بِالذَّنْبِ ) دعاى آن حضرت عليه السلام بعد از نماز شب بر خودش در اعتراف به گناه : 1 - اللَّهُمَّ يا ذَا الْمُلْكِ 1 الْمُتَأَبِّدِ 2 بِالْخُلُودِ 3 ، وَ السُّلْطانِ 4 الْمُمْتَنِعِ 5 بِغَيْرِ جُنُودٍ 6 وَ لا أَعْوانٍ 7 ، وَ الْعِزِّ الْباقِي عَلى مَرِّ الدُّهُورِ 8 وَ خَوالِي 9 الْأَعْوامِ 10 وَ مَواضِي 11 الْأَزمانِ ، وَ الْأَيَّامِ ، عَزَّ سُلْطانُكَ 12 عِزّاً 13 لا حَدَّ 14 لَهُ بِأَوَّلِيَّةٍ ، وَ لا مُنْتَهى 15 لَهُ بِآخِرِيَّةٍ 16 اسْتَعْلى 17 مُلْكُكَ عَلُوّاً 18 سَقَطَتِ 19 الْأَشْياءُ دُونَ بُلُوغِ أَمَدِهِ 20 . لغت : 1 - فرمانروايى ، مالكيت ، 2 - جاويد ، 3 - جاودانگى ، 4 - پادشاه ، 5 - نفوذناپذير ، بدون مانع ، 6 - سپاه ، لشكر ، 7 - ياوران ، 8 - سپرى شدن روزگاران ، 9 - خالى گشتن ، 10 - سال‌ها ، 11 - گذشته‌ها ، 12 - پادشاهيت ، 13 - شكست‌ناپذير ، غالب ، 14 - حد و مرزى ندارد ، 15 - پايانى نيست ، 16 - آخر ، انتها ، 17 - بلند و بالاست ، 18 - بلند مرتبه‌بودن ، 19 - افتاده‌اند ، 20 - نهايتش . معنا : خداوندا ، اى دارنده و صاحب مالكيت دائمى و جاودان ، و پادشاه بدون مانع و نفوذناپذير بدون سپاه و لشكر و پشتيبانان و دستياران ، و اى آنكه عِزت و شكست ناپذيرش هميشگى است كه هرگز با سپرى شدن روزگاران و گذشت سالها و سپرى شدن زمان‌ها و روزها ، كوچك‌ترين تغييرى در آن حاصل نمىشود .